hayat ve müzik

Kendi kendime hayat ve müzik üzerine konuşuyorum. Allah sonumu hayretsin.

Salı, Ekim 10, 2006

"Aslan Osmanlı" çıktı.


En küçük çocuğu olan beni de üniversiteye yollama bahanesiyle evden defederek kendine daha fazla zaman ayırmaya başlayan Biricik Annemin tarihi romanı Aslan Osmanlı çıktı. Dedemin esir kampı maceralarından esinlenerek yazılan romanı alanlara şimdiden çok teşekkür :)

İnternetten ve D&R, Alkım vb büyük kitapevlerinden kitabı bulabilirsiniz.

Tanıtım
“İngiliz esir kampında tutsak olan Osmanlı Askeri Aslan’ın yasak aşk öyküsü”

Yaşanmış bir aşk öyküsünün anlatıldığı “Aslan Osmanlı” kitabı raflarda unutulmuş belgeler ışığında ortaya çıkarılmış sıkı bir araştırmanın ürünü. 1912-1918 sürecinin sosyal, kültürel, siyasi özelliklerinin yansımasında Medine’deki İngiliz esir kampında tutsak olan Aslan’ın kamp subaylarından birinin karısıyla yaşadığı yasak aşk ve sonrasında esir kampından kaçarak çölde verdiği yaşam mücadelesini anlatıyor.
“Umudu yitiyordu. Sopasının desteğiyle kalktı. Derin bir soluk aldı, dağlara doğru bakıp göğsünü şişirdi, gözlerini doruğa dikti. Aslan, öylesine yürüyordu. Gövdesini ayakları taşıyamıyor, sürükleniyordu. Bilincini yitirmiş görünüyordu. Yarım saattir çölün bittiğinin, bodur çalılıkların arasında ilerlediğinin farkında değildi. Düşüyor, kalkıyor, hedeflediği yere ulaşmaya çalışıyordu.
Eli cebinde hayta rüzgar, ıslık çalarak dağlardan çöle doğru esiyordu. Toprağın yeşilin kokusunu getiriyordu.
Bir tepenin yamacını tırmanırken, ağırlık hissetmiş olacak ki başındaki battaniye, poşu ve dolağı çıkarttı. Palaskasını, manevra kayışını çözdü. Ceketinin düğmelerini kopararak önünü açtı. Boynundaki sancak parçasını öptü, altın kesesindeki parfüm şişesini çıkarıp kapağını çevirdi, kokladı, yana fırlattı.
Kendisine ilişkin her şeyi arkasında, yerlerde bıraktı.
Davranışları ‘Bu yolculuk burada biter!’ diyordu.
Tepenin zirvesine yaklaştığında gecenin ilk yarısı çoktan bitmişti. Zifirdi. El yordamıyla ilerlemeye çabalıyordu.

1 Comments:

At 11:35 ÖÖ, Blogger Ayşe Tüzel said...

Fideleri toprağa tutunmaya çalışadursun, ağaç kocaman gölgesinde konuklarını ağırlamaya devam ediyor. Belki fideleri örnek alır diye.. Teşekkürler ve tebrikler anne.

 

Yorum Gönder

<< Home